Άρθρα

Μένη Μαλλιώρη » OKANA, Άρθρα-Συνεντεύξεις » Η υπέρμαχος της αποποινικοποίησης

Η υπέρμαχος της αποποινικοποίησης

Ηταν ένα παιδί κλειστό. Περισσότερο παρατηρητής. Η ενασχόλησή της όμως με την ψυχιατρική την τοποθέτησε στη δημόσια σφαίρα της πολιτικής. Δεν αρκούσε πλέον να ακούει. Επρεπε και να ακουστεί. Για χρόνια, η Μένη Μαλλιώρη υπήρξε σύμβουλος στο υπουργείο Υγείας. Πρόσφατα, ως πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ, συμμετείχε στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή για τα ναρκωτικά που πρότεινε την αποποινικοποίηση της χρήσης.

Χρειάστηκαν δώδεκα μήνες διαβουλεύσεων. Στην πορεία υπήρξαν ορισμένες διαφωνίες. Αλλά στα βασικά σημεία οι απόψεις τους ταυτίστηκαν. Η 12μελής νομοπαρασκευαστική επιτροπή για τα ναρκωτικά πρότεινε να μην οδηγείται στη φυλακή αλλά στη θεραπεία όποιος συλλαμβάνεται με ουσίες που προορίζονται για ιδία χρήση. Η πρόεδρος του Οργανισμού Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) Μένη Μαλλιώρη χαρακτήρισε αυτή την εξέλιξη «σημαντικό και θαρραλέο βήμα». Η πρόταση είχε και τη δική της σφραγίδα.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊωάννου παρουσίασε μέσα στην εβδομάδα στη Βουλή τις νέες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου που παράλληλα προβλέπουν πιο αυστηρές ποινές για εμπόρους. Η κ. Μαλλιώρη είχε σκιαγραφήσει τους βασικούς άξονες της πρότασης στο 7ο Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ τον περασμένο Μάιο. Είχε μιλήσει τότε στο Πάρκο Ηρώων στον Ταύρο σε ένα ακροατήριο που ξαπόσταινε οκλαδόν στο ξηρό γρασίδι.
Η ομιλία της, αν και είχε κυρίαρχη θέση στη ραχοκοκαλιά του φεστιβάλ, προσείλκυσε ελάχιστο κόσμο. Οι περισσότεροι νέοι εκείνο το σούρουπο είχαν προτιμήσει τις μουσικές σκηνές και την περιήγηση σε παρτέρια που είχαν ποτίσει με τη γλυκόξινη μυρωδιά της μαριχουάνας. Οπως είχε κάνει τότε, έτσι και τώρα η κ. Μαλλιώρη ξεκαθαρίζει ότι η «ταμπέλα του χρήστη δεν είναι συγχωροχάρτι». Προτείνεται μεν η ευνοϊκότερη μεταχείριση για άτομα που είναι αποδεδειγμένα εξαρτημένοι, αλλά όπως εξηγεί «δεν σημαίνει αυτό ότι αν είναι κάποιος χρήστης και βρεθεί με ένα κιλό ηρωίνη πάνω του θα βαρύνει η έννοια του εξαρτημένου και όχι αυτή της ποσότητας διακίνησης». Ηταν η μόνη ψυχίατρος στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή και όπως λέει συχνά αισθανόταν ανάμεσα στους νομικούς σαν «μοναχικός καβαλάρης». Δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για την ίδια. Θυμάται ότι από τα μαθητικά της χρόνια ήταν ένα κλειστό παιδί, με τάσεις απομόνωσης. «Ενα ήσυχο άτομο που παρατηρούσε και κατέγραφε τα πάντα. Μας ακτινογραφούσε όλους. Μπορεί να είχε λίγες παρέες, αλλά αυτές ήταν προσεκτικά επιλεγμένες», λέει ο Θόδωρος Κουλουμπής, παιδικός της φίλος.

 

ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ. Η Μελπομένη – Μινέρβα (Μένη) Μαλλιώρη γεννήθηκε στην Πάτρα το 1952. Το μεσαίο από τα τρία παιδιά μιας οικογένειας με οικονομική άνεση. Η μητέρα της είχε έξι αδέρφια. Ο πατέρας της δώδεκα. Ηταν από τους πιο ονομαστούς ράφτες της πόλης. Αργότερα άνοιξε μαγαζί με ρούχα στο κέντρο. Ηταν αντιπρόσωπος της Lacoste και ένας από τους πρώτους εμπόρους που πούλησαν στην Ελλάδα την κλασική αντρική καμπαρτίνα της Burberry. Αυτός την επηρέασε να ασχοληθεί με την ιατρική. Δεν την πίεσε όμως.
Από τα 13 της, η κ. Μαλλιώρη ήθελε να γίνει ψυχίατρος. Μετά τις Πανελλαδικές Εξετάσεις μπαίνει το 1970 στην Οδοντιατρική Σχολή Αθηνών. Ενας νόμος της εποχής προέβλεπε ότι στο δεύτερο έτος θα μπορούσε να μεταγραφεί στην Ιατρική. Εκείνη τη χρονιά όμως το σύστημα αλλάζει. Αναγκάζεται να ολοκληρώσει την πενταετή φοίτηση στη σχολή και έπειτα μπαίνει στην Ιατρική. Ειδικεύεται στην ψυχιατρική, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 1986 ασχολείται για πρώτη φορά με το θέμα των ναρκωτικών ως σύμβουλος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Με το που επιστρέφει από τη Γενεύη το 1987, εργάζεται ως άμισθο μέλος της Α’ Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο.
«Είναι μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις συνεργατών που έχει υπερβεί τις προσδοκίες μου. Εχει σπουδαίες οργανωτικές ικανότητες και παράλληλα είναι διακριτική. Δουλεύει για να εκπληρώσει τον στόχο, όχι για την προβολή», λέει ο ομότιμος καθηγητής ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Σολδάτος. Πέρα από τον ακαδημαϊκό χώρο, η κ. Μαλλιώρη δεν αργεί να ασχοληθεί και με την πολιτική. Στα τέλη του ’80 ξεκινά σταδιακά στην Ελλάδα το πρόγραμμα της αποασυλοποίησης των ψυχικά ασθενών. Ο τότε υπουργός Υγείας Γεώργιος – Αλέξανδρος Μαγκάκης τής ζητά να γίνει σύμβουλος του υπουργείου σε αυτά τα θέματα. Εκτοτε διατηρεί αυτή τη θέση σε όλους τους υπουργούς Υγείας του ΠΑΣΟΚ, εκτός από το διάστημα 1999-2004 όταν υπηρετεί τη θητεία της ως ευρωβουλευτής. Το 2007 κατεβαίνει υποψήφια βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην Αχαΐα. Το όνομά της μπαίνει στο ψηφοδέλτιο σχεδόν την τελευταία στιγμή (περίπου έναν μήνα πριν από τις εκλογές). Ο χρόνος για προεκλογικό αγώνα ελάχιστος. Η τοπική κοινωνία δεν την γνώριζε, αφού έλειπε καιρό από την περιοχή. Δεν εκλέγεται. Αλλά σύμφωνα με φίλους της, αυτή ήταν μια θετική εξέλιξη. Οπως εκτιμούν, είχε περισσότερα να προσφέρει σε άλλο πόστο: στον ΟΚΑΝΑ.
Η πρώτη της θητεία ως πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ ήταν το 1997-1999. Τότε έδωσε προτεραιότητα στη δημιουργία κέντρων πρόληψης (σήμερα υπάρχει τουλάχιστον ένα σε κάθε νομό). Παράλληλα ξεκινά πιλοτικά τη λειτουργία δύο προγραμμάτων για τη χορήγηση υποκατάστατων. Μέχρι τότε στην Ελλάδα υπήρχαν μόνο στεγνά προγράμματα απεξάρτησης. Τον Μάρτιο 2010 επιστρέφει στον ΟΚΑΝΑ. Τα δεδομένα όμως έχουν αλλάξει. Η λίστα αναμονής για ένταξη στο πρόγραμμα περιλαμβάνει 7.000 ονόματα. Ο χρόνος αναμονής φτάνει τα επτά έτη και τους δύο μήνες. Πέρα από τις λίστες η κ. Μαλλιώρη ανέλαβε έναν καταχρεωμένο οργανισμό. Οι οφειλές του φτάνουν τα 14 εκατ. ευρώ στα κέντρα πρόληψης, τα 12 εκατ. σε φαρμακευτικές εταιρείες, τα 7 εκατ. στο ΙΚΑ για την ασφάλιση των εργαζομένων. Το έργο που έχει μπροστά της φαντάζει πιο δύσκολο σε σχέση με την πρώτη θητεία της. Οπως λέει, ο χρόνος που αφιερώνει στις επαγγελματικές της δραστηριότητες έχει ως αποτέλεσμα ο γιος της να έχει στερηθεί την παρουσία της. Είναι 19 ετών σήμερα. Φοιτητής στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης.

 

Η ΚΟΝΤΡΑ. Τον περασμένο μήνα ωστόσο η πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ φάνηκε ότι θα σταματούσε. Είχε υποβάλει την παραίτησή της στον υπουργό Υγείας. Αίτημα που δεν έγινε τελικά δεκτό. Αφορμή για την παραίτηση στάθηκε μια επιστολή του συλλόγου εργαζομένων στον Οργανισμό για τη χορήγηση υποκατάστατων από τα νοσοκομεία, το ύφος της οποίας η κ. Μαλλιώρη θεώρησε προσβλητικό. Με την παραμονή της στην προεδρία του ΟΚΑΝΑ στόχος της είναι να καταργηθούν οι λίστες αναμονής. Προτείνει να συσταθεί μια κεντρική τράπεζα δεδομένων έτσι ώστε όλα τα προγράμματα απεξάρτησης να απορροφούν τους χρήστες. «Οταν περπατάω στην Ομόνοια και ρωτώ κάποιον νεαρό γιατί κάνει χρήση σε κοινή θέα, για μένα είναι ράπισμα όταν απαντά πως βρίσκεται σε λίστα αναμονής», λέει. «Εκεί σκύβεις το κεφάλι και αποχωρείς».
http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4647754

Ταξινομημένο σε: OKANA, Άρθρα-Συνεντεύξεις